Deprem yönetmeliğinin en çok değiştirdiği detaylardan biri etriye düzeni. Eski binalarda kolon etriyesi baştan sona 25–30 cm aralıklarla geçilirdi; bugün bu kabul edilebilir değil.
Kolon ve kirişin uçlarında, deprem anında en çok zorlanan bölgelerde etriye aralığı gövdedekinin yaklaşık yarısına indirilir. Bu bölgeye sarılma bölgesi denir. Amaç betonu yanal olarak kuşatmak — sarılmış beton, kırılma noktasına geldiğinde dağılmak yerine sünek davranır.
90° bükülmüş etriye kancası, beton kabuğu döküldüğünde açılır ve etriye görevini kaybeder. 135° kanca ise çekirdek betonun içine gömülü kalır ve açılmaz. Deprem sonrası incelemelerde göçen kolonların büyük kısmında 90° kanca çıkıyor.
Sahada en sık atlanan yer burası: kolon etriyeleri kirişin alt kotunda kesilir, kiriş içinden devam ettirilmez. Oysa birleşim bölgesi deprem anında en çok zorlanan noktadır. Bu bölgede etriye devam etmelidir.
Sıklaştırma ve çiroz, eski alışkanlıkla yapılan metrajın belirgin şekilde üstünde donatı gerektirir. Kentsel dönüşüm işlerinde "demir yetmedi" durumunun en sık sebebi bu.